<GERİ<

CEYLAN Aşk ateşi aldı beni Yavaş yavaş tüterim ben Elden ele saldı beni Kor alevden beterim ben Doruğunda gözüm yumdum Cennetten bir mekan sandım Kanat çırptım dala kondum Gül dalında öterim ben Pir Sultan’ın elin aldım Derin bir ummana daldım Arayı arayı buldum Derdime dert katarım ben Denizin dibine çöktüm Çırpındıkça çile çektim Sel dağıttı yüze çıktım Dalıp dalıp batarım ben Yürüdüğüm yolda tektim Dostun kapısını haktım Eşiğine yaşlar döktüm Kapısında yatarım ben Ceylani’nin özü Hak’tan Hak yarattı bizi yoktan Yeryüzünde yandım çoktan Cehenneme biterim ben IRGAT Anamdan doğarken sanmaki güldüm Bir kanlı çarşafa sardılar beni Toprağınan doydum suyunan kandım Ayaklar altına serdiler beni   Anadan aç doğdum babadan yetim Topraktan ekmeğim çeşmeden sütüm Irgat doğdu neslim ben de ırgatım Kanımdan terimden sordular beni   Felek oldum alınlara yazıldım Ekin oldum dolu düştü bozuldum Kerpiç oldum duvar duvar dizildim Çamurun harcına kardılar beni   Sırtımda abam yok çarığım yırtık Gündüz ayıbım çok gecede örtük Çilem dolmadımı tükendim artık Otuza gelmeden yordular beni Damım yok altında tütünüm tütsün Dağlardan inipde altında yatsın Ceylani bu derdi kimlere satsın Daha dirilmeden vurdular beni ÖMRÜM Çok emek harcadım çok ile çektim Sellere boğulup kandım dünyada Sırtımda gam yükü çırpınıp aktım Değirmen bendine döndüm dünyada Ağlayı ağlayı gözümde yaşlar Düşmanım gülüyor dostlarım taşlar Biri ateş verir birisi şişler Saymadım ben bunu yandım dünyada Kime yüzüm dönsem sırtını gördüm Yine de dost bilip ardına vardım Varımı yoğumu önüne serdim Dar günde tek dostum kendim dünyada Ne bir eş bulmuşum ne bir dost eli Arayı arayı bulurum yolu Yel esti tutuştum ben karaçalı Ceylani parlayıp söndüm dünyada

HABER Haber edin bana köyden gelenler İçtiğim abdallar duruyormu ki Atlıyı atından indirirlerdi Dağ başında itler ürüyor mu ki   Şarkışla yolları bozukmu daha Milletin ciğeri ezik mi daha Irgatın elleri çizik mi daha Ağalar azaba vuruyor mu ki   Kuşluk zamanında sığır geçermi Yaylacı yaylaya daha göçer mi Çoban türküsüynen neşe saçarmı Davarlar ağıla giriyor mu ki   Ceylani geçeyim dağın ardına Ben düşmüşüm bir güzelin derdine Selam olsun hasret kaldım yurduma Ben gideli kimse soruyor mu ki ALMANYA Deryaları aştık geldik gurbete Irmaktan geçiren yine sal oldu Kıtalar devirdik ah çeke çeke Elin memleketi bize yol oldu Seni bırakıp da geldim buraya Türlü fesatlıklar girdi araya Meyil vermez idim pula paraya Bizler palazlandık para pul oldu Her sene gelmeye gücüm yetmiyor Çalıştım yabanın işi bitmiyor Sabah küllüklerde horoz ötmüyor Bizi uyandıran çanlı zil oldu Aşık Ceylani de seni özlüyor İnceden inceden içi sızlıyor Hayali resmini almış izliyor Bizler bekar olduk avrat dul oldu KILAVUZ Büyükler küçüğe kılavuz olur Küçükler bir daha yanmasın diye Hilebaz olanın önüne durur Umudu kesikler kanmasın diye Kimisi fırtına yel gibi eser Kimisi Bin okka yüz arşın basar Kimisi bindiği dalıda keser Kuşlar yuvasına konmasın diye Bu cihana yüzyıl evvelden geldim Çok çileler çektim çok da yenildim Mertlik meydanında ben yalnız kaldım Namertler kaçıyor sanmasın diye Başına gelmeden bilinse keşke Tecrübe olmadan düsmezdım aşka Eskiyi bilirim bu sefer başka Ceylani dünyada onmasın diye