<GERİ<

BABAMA Gurbette hasretlik çökmüş üstüme Gözlerim ağlıyor, elim ağlıyor Diyemem eşime yakın dostuma Sözlerim ağlıyor, dilim ağlıyor Hallarımı bilen kullar sayılı Dertleri sorarsan bir bir kayılı Ayaklar nasırlı eller soyulu Dizlerim ağlıyor, belim ağlıyor Memleketten haber veren bulunmaz Dönmek istesen de sıran bulunmaz Yaram göz göz oldu saran bulunmaz Bezlerim ağlıyor, zulüm ağlıyor Özledim köydeki isli ocağı Harmanda ekinde yazın sıcağı Baharda navruzu börtü-böceği Yazlarım ağlıyor, gülüm ağlıyor Çağır küçük kızı saçını tara Oğlanın dizleri hep yara bere Gelip de bizleri görsen bir kere Kızlarım ağlıyor, oğlum ağlıyor Ceylaniyim şimdi dokunur tele Söyleyip türküsün savurur yele Duyarsa sevdiğim çok selam ola Sazlarım ağlıyor, telim ağlıyor        ABA Bir adın Cibicek bir adın Hedi Sızılı dizlerin kolun perişan Bir evde kırk sene bir de aç kedi Duvarda yamalık çulun perişan   Üç dikme diktinde yetiremedin Yetirip gölgede oturamadın Yoldaşın ölünce getiremedin Gurbet elde kaldı ölün perişan   Yirmiyedi yaşta dul avrat oldun Üç yetim kızınan ile bir evde kaldın Ne ekmek istedin ne kapı çaldın Lal olmuş söylemez dilin perişan   Dünyada üç kızın bir gardaş kaldı Gardaşa dilliksiz bir gelin geldi Eşini ararkan belayı buldu Akılsız kafada malın perişan   Gardaşım üstüne bir kuma düzdü Gelinim anamın aya(ğı)nı ezdi Patlamış parmağı çarıksız gezdi Sökülmüş tırnağın yolun perişan   Onu da sırtlayıp getirdin eve Üç kız iki ana dar oldu yuva Kerpiçten tuğlası çamurdan sıva Dökülmüş duvarın galin perişan   Odun tutuşmuyor tütün tütüyor Üç kız iki ana çile satıyor Yükün ağırlaştı sırta batıyor Bükülmüş kamburun belin perişan   Zahmeri ayında tipi vuruyor Üç kızın ikisi kirmen sarıyor Ana dama çıkmış karı kürüyor Sahipsiz yuvanda dulun perişan   Sardı kuşağını ince beline Düştü yalınayak çapa yoluna Görenler acıyor garip halına Çatlamış ayağın halın perişan   Yuvadan uçurdun büyük kızını Nasılda severdin saçı uzunu Dülbente siliyor yaşlı gözünü Ağlayan gözlerin selin perişan   Bir oğlum olsaydı n’olurdu derdin Oğlan sevgisini toruna verdin Büyütürüm dedin kundağa sardın Ağarmış saçların kilin perişan   Yalınız bıraktın körpe kuzunu Bir daha göreydim melek yüzünü Ceylani çalsada dertli sazını Mızrabın perişan telin perişan

ANAMA   Sende bizim köye gelinmi geldin Gelinsin Urhuya, arsın Urhuya Baban mı verdi de sen mi istedin Bilinsin Urhuya, sırsın Urhuya   Yoruldunmu yoksa gül benzin soluk Kara percemlerin hep yoluk yoluk Çapadan mı geldin ellerin bölük Dilinsin Urhuya, sarsın Urhuya   Çeyizin varmıydı köyden mi aldın Kaç kızı doğurdun kaç oğlan buldun Uzunmuydu boyun kaç gönül çaldın Salınsın Urhuya, görsün Urhuya   Seklemin sırtında yolun nereye Ucundan tutanı nerde araya Değirmen kuyruğu, girdi sıraya Zalımsın Urhuya, ersin Urhuya   Öküzün ardında düven sürüyor Elinde yabası yele veriyor Zahmeri geliyor odun yarıyor Bölünsün Urhuya yarsın Urhuya   Kocanı ne zaman gurbete saldın Neleri bekledin neleri buldun Beş küçük yavruynan yalınız kaldın Yalınsın Urhuya, birsin Urhuya   Gene köyde misin, şehir mi gördün Elek mi eledin kirmen mi sardın Kaç sene diktin de, kaç sene ördün Gülünsün Urhuya örsün Urhuya   Anan gibimisin, oğlun oldumu Oğlanı bulunca yüzün güldümü Büyüdü tezeldi adam oldumu Çalınsın Urhuya dursun Urhuya   Gidersen Ceylani yalınız kalır Anasız kuzular perişan olur Dolanı dolanı ardından gelir Yolumsun Urhuya pirsin Urhuya          URHUYA   İçim sızıladı ciğerim yandı Lal oldu dillerim, dizim tutmuyor Soranlar kötüyüm, dellendim sandı Kimsenin dediği fayda etmiyor   İkindi vaktında haberin aldım Ayakta dikildim, yatılı kaldım Sen baygın yatarken ben zaten öldüm Aklım yetiyor da gücüm yetmiyor   Düşünde Allah´ın yanına vardın Çorabı delikmiş, sen kendin gördün Öptün ayağını bir soru sordun Oğlan verdi sana, hile katmıyor   Özledim demişsin, durmaz gelirdim Onbeşgün yirmigün orda kalırdım Ayrılık derdine çare bulurdum Ağlarım yanarım bir karetmiyor   Ayağın tutmazsa ayak olaydım Kollarımı verip çolak olaydım Yeterki yanımda üçgün kalaydın Sen gideli evde tütün tütmüyor   Bir oğlun olunca bakarım derdin Altı öksüzünü kimlere verdin Çok elek eledin, çok kirmen sardın Ektiğin bostanlar şimdi bitmiyor   Elini tutumda buzlar gibiydi Ayağını öptüm sızlar gibiydi Gözlerin öksüzü özler gibiydi Görsen halımızı düzen gitmiyor   Toprak sarmış seni, kulun neylesin Allah mekanını cennet eylesin Üşürken toprakta millet söylesin Ceylani örtüde gayrı yatmıyor   CAFER AĞA Öküzü hayli zorlamış Geriyor mu Cafer Ağa Sırtında gönü kalmamış Görüyor mu Cafer Ağa Akdağ'da nacak yaptırır Nakış koymayıp döktürür Gelinlere kök söktürür Yoruyor mu Cafer Ağa Aleksede Abdal Kekeç Kağnısına diker dikeç Ormancı geliyor ha kaç Duruyor mu Cafer Ağa Sakar bir atın varıdı Yılkıda kurtlar yer idi Hem kırıdı hem dorudu Yürüyor mu Cafer Ağa Derelerde davar güdün Ormancıya ikram edin Karaçamda daha odun Yarıyor mu Cafer Ağa Yayla bizim otlar bizim Çoban bizim itler bizim Terkilenmiş atlar bizim Sürüyor mu Cafer Ağa Kâbe görmezden ezeli Çokça severdi güzeli Şarap sofrası düzeli Vuruyor mu Cafer Ağa Hafiye dokudu bezi Üzerine yazdı yazı Namaz da kılardı bazı Seriyor mu Cafer Ağa Hac'a gitmişti bir sefer Adı oldu Hacı Cafer Aha sana tam bir nefer Arıyor mu Cafer Ağa Düşünür dünden yarını Kimseye vermez sırını Damdaki kürtük karını Kürüyor mu Cafer Ağa Dedem idi kendileri Sevmez bey-efendileri İmam olup kandıralı Eriyor mu Cafer Ağa Ahirette huzur bulsun Bu hasretlik bende kalsın Yerin Cennet mekan olsun Varıyor mu Cafer Ağa Beni saymadı toruna Daha göremem yarına Ceylani‘ yi de bağrına Sarıyor mu Cafer Ağa