ve... geldim Almanya'ya,........Kısacası burada da papazı çektik. Gerçi Türkiye'de türk olarak çektiklerimin yanında, Almanya'da yabancı olarak gördüğüm muamele hafif kalır. Sanırım burada benim durumumda çalışacakların sayısı az olduğundan netleşmiş bir bilgi  henüz yok, bunda memurların kişişel görüşleri büyük rol oynuyor. Tabi her zaman olduğu gibi zor olan benden yana çıktı.Şans bana hastane ararken güldü. Üç hastane beni kabul etti. Ben de istedigim Cerrahiyi seçtim. Hayatımdaki 30 yılın 23 yili okumakla geçti. Canımı en çok sıkansa, eğitim bakımından hiç bir özelliği olmayan, hatta  hiç bir özelliği olmayan, birazda cepleri kabarık insanların, benimle konuşurken "iyi yav, bak ne güzel okumuş, doktor olmuşsun. Bize de zamanında babamız çok dedi de okumadık, işte böyle sürünüyoruz" demeleri. Bilmezler ki nasıl olduğumu ve nasil çalıstığımı (?)

Bir doktor ablanın dediği geldi aklıma; "Olsun Bülent, acılar olgunlaştırır adamı"...

dresbc